Het winkeltje – Marokkaanse lampen

Na de eerste keer dat ik een bezoek bracht aan Les Potteries ben ik nog vele malen teruggekomen. Iedere keer dat ik in Marokko was moest en zou ik even neuzen in de vele winkeltjes met aardewerk, lampen en alle andere mooie spulletjes. En altijd als ik dacht dat ik alles had gezien kwam ik wel weer een ander steegje tegen waar ik nog niet eerder doorheen was gelopen.

Zo ook deze keer, maar de ontdekking die ik nu deed was van een hele andere orde. Ik was al uren aan het slenteren geweest, en mijn handen had ik vol met moois, een goed moment om terug naar mijn appartement te gaan. Nietsvermoedend viel mijn oog toen op de ingang van een klein, donker en stoffig winkeltje. Zo stoffig dat het niet veel kon zijn dacht ik en ik moet het ook al vaak voorbij zijn gelopen. Ik kon allicht even binnen kijken, al paste ik met mijn spullen nauwelijks door de deur.

Een prachtige lamp blonk zachtjes en verlegen in het donker. Nadat mijn ogen aan het donker gewend waren zag ik dat die lamp de ruimte verlichtte met talloze kleine lichtvlekjes, die op hun beurt lieten zien wat er te koop was. Het was een omgeving met een soort sprookjesachtig mysterie waardoor ik stap voor stap, steeds verder naar binnen werd getrokken. Ieder lichtvlekje liet me iets anders zien, en voor ik het wist was ik tot diep in de winkel doorgedrongen en stond ik oog in oog met de eigenaar. De kleine, oude Marokkaan zei geen woord, maar wees me op een nis waarin meer van zulke lampen stonden. Zonder dat ik merkte hoe hij het deed, liet hij steeds een andere oplichten. En iedere lamp gaf een ander karakter aan de ruimte waarin we stonden.

Met handen en voeten vroeg ik of ik de laatste die hij me liet zien mocht kopen. Het voelde als een voorrecht toen hij gesticuleerde dat dat mocht. Toen bleek dat betaling ondanks de stoffigheid en duisternis met creditcard mogelijk was, kon ik hem een goed bod doen en nu siert de lamp mijn woonkamer met zijn sprookjesachtige schijnsel.

Vreemd genoeg kon ik dit winkeltje bij mijn latere bezoeken aan Les Potteries nooit meer terugvinden. Ik wilde dat ik meer gekocht had, maar ik was te overweldigd geweest door de sfeer en mystiek die mij die namiddag omhulde. Alleen de lamp in mijn woonkamer is bewijs dat ik het niet gedroomd heb.

fantastische sprookjeslamp

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *